Blote Borsten

Twee keer ben ik  in mijn leven van onzedelijk gedrag beticht.

De eerste keer was op de lagere school. Ik zat in wat nu groep 8 heet. Een jongen had ruzie met een vriendinnetje van mij, wat uitliep op een handgemeen. Ik sprong tussenbeide en het werd knokken. Tijdens het vechten presteerde de knul het om op de een of andere manier mijn bloesje – waaronder ik niets aan had – aan de voorkant volkomen kapot te scheuren. Vreemd genoeg  kreeg ik van de schoolleiding de schuld van de vechtpartij en bovendien een uitgebreide berisping voor ongepast gekleed gaan (!) en ik werd gesommeerd naar huis te gaan om me beschaafd aan te kleden.

Tiet voor een slokje

De tweede keer was  toen ik mijn zus in Engeland op ging zoeken en met twee kleine kinderen en een baby op een  overvolle boot zat waar ik nergens een rustig plekje of onbezette stoel kon vinden.  Een huilende baby die honger had, zorgde dat ik uiteindelijk met de twee kleuters naast me op de grond in een hoekje zat met een doek over mijn schouders met daaronder, nauwelijks zichtbaar, de baby aan de borst. Niet de meest ideale situatie, maar erg veel keus was er niet. Iets verderop stond een oudere heer gefascineerd te kijken. Net toen ik me er wat ongemakkelijk onder ging voelen liep hij weg. Niet veel later kwam er een steward naar me toe met de mededeling dat er een klacht was van een medepassagier voor aanstootgevend gedrag en of ik zo vriendelijk wilde zijn te stoppen met het voeden van mijn kind. En het ontbloten van mijn borsten in het openbaar achterwege wilde laten. Ik was verplicht het met twee kleine peuters  aan mn been in een kleine benauwde vieze wc af te maken.

Hypocriete kuisheid

Borstvoeding tegenover flesvoeding, er is al veel over gezegd en geschreven. Columniste Roos Schlikker deed het in 2013 en in 2015 leek er helaas nog weinig veranderd in strijd tussen fles- en borstvoeding. Van mij mag het allebei, die discussie wil ik niet aan. Wel raar vind ik het feit dat er in die ruim 12 jaar sinds ik op die boot zat er nog steeds zo’n discussie is over voeden in het openbaar. Begrijp me niet verkeerd, ik  heb nooit enige behoefte gevoeld mijn borsten open en bloot ten toon te spreiden in restaurants of parken en nog minder groot is mijn behoefte die van anderen te moeten aanschouwen. Maar wat een absurde overdreven hypocriete kuisheid leggen mensen ineens aan de dag bij het geven van de borst aan een baby. Alsof voedsel tot je nemen hetzelfde is als een luier verschonen.  Natuurlijk zijn aparte ruimtes erg prettig, zeker als ze er op ingericht zijn. Natuurlijk is het prettig als een moeder het zo weet te doen dat het niet teveel in het oog springt.  Geloof me dat is het voor haar zelf ook. Maar helaas is die gelegenheid er niet altijd. Verbaasd was ik destijds over de verschillende reacties die ik op mijn bootavontuur kreeg aan Engelse zijde (meid wat naar voor je) en aan Nederlandse zijde (ja maar ja.. het is ook wel een beetje gênant natuurlijk zo in het openbaar). Wat een raar puriteins landje zijn we dan ineens.

Doutzen

Nederland, waar we prat gaan op onze vrijgevochtenheid. Waar lingeriemerken niets verhullend op de bushokjes prijken, waar we parades in de grachten houden waar niet alleen schaar geklede extroverten maar ook bijvoorbeeld politici vrolijk aan mee doen. Waarbij we dat feestgejoel zonder enige gene (en terecht) uitzenden op TV. Waar bladen in de rekken (ja hoor ook gewoon op kinderhoogte) alles laten zien wat de natuur te laten zien heeft. Waar beelden van een blowjob-ontvangende Bekende Nietsnut bijna niet te vermijden waren. Waar we lachen om de preutse Amerikanen. Afgeven op Facebook omdat het tepels bant. Nederland waar we een hele krantenpagina opvullen met plaatjes van blote piemels want ohhh de randstedelijke pubers zijn zo vrijgemaakt en taboe doorbrekend. Dát land doet moeilijk over een stukje tepel.  Dáár wordt het aanstootgevend  gevonden als een tafeltje verderop een vrouw haar blouse even een stukje opent en er een babyhoofdje tegen aanlegt. Heel blij ben ik dus dat de discussie nu steeds meer de goede kant op lijkt te gaan.  Mede dankzij de nodige celebs die ook steeds vrijer met het voeden van hun baby omgaan. Een breastfie schijnt dat te heten. Zelfs onze ‘eigen’ Doutzen  Kroes deed eraan mee door een kolf-foto te plaatsen en oogstte zowaar veel lof. Zou het tij dan eindelijk toch keren?

Zoogselfie

“Wil je dan overal in het park blote tieten te zien met een baby bungelend aan de tepel?” vroeg een vriend laatst?  Ik denk dat het zo’n vaart niet loopt. Privacy is voor moeder en kind zelf ook fijner.  En nee ik zou zeker niet de eerste zijn een zoogselfie te posten, zou ik nu nog een baby hebben.  Maar als zelfs in de kerk de borsten bloot mogen laat Nederland dan niet achterblijven.

This entry was posted in Blog, Lieke Lamb and tagged . Bookmark the permalink.

Comments are closed.